حسین (ع) راه نجات
91 بازدید
تاریخ ارائه : 11/18/2012 5:30:00 PM
موضوع: تاریخ و سیره

گاندى - چنان كه خود نگاشته است - در سال 1869 در پوربندار ديده به جهان گشود. او در انگلستان دانش اندوخت و در بمبئى و افريقاى جنوبى به كار سياست پرداخت. گاندى در آفريقا از هنديانى كه در آن ديار مى‏زيستند، طرفدارى كرد و در پرتو تلاش‏ها و مبارزاتش، در سال 1914، بخشى از مقررات ظالمانه آن منطقه لغو شد. او پس از اين پيروزى به هندوستان باز گشت تا براى رهايى هند به نبردى بزرگ‏تر دست يازد. در اين موقعيت، مقاومت منفى پيش گرفت؛ پيراهن ساده هندى پوشيد و كوشيد با نخ‏ريسى روزگار بگذراند. اين روش بازتاب عقيده شخصى وى بود: هندى بايد با صنايع ملى زندگى كند.
به تدريج پيروانش فزونى يافتند و تحت تأثير سخنان عميق و راهنمايى‏هاى پدرانه‏اش در مسير استقلال گام نهادند. در سال 1921 كنگره ملى هند در اختيار وى قرار گرفت. او به شيوه خاص خويش و مقاومت منفى قدم به قدم پيش رفت تا آن كه در سال 1922 به جرم توطئه عليه مصالح كشور به شش سال زندان محكوم شد. دو سال بعد آزاد گرديد و بى‏درنگ رياست كنگره ملى هندوستان را به عهده گرفت. پشتكار گاندى در مبارزه عليه انگلستان سبب شد تا ديگر بار روانه زندان شود. سرانجام - چنان كه او مى‏خواست - استقلال هند تحقق يافت؛ ولى در سال 1948، در حالى كه به سوى فرماندهان و دوستانش مى‏شتافت، گلوله‏اى وى را از پاى در آورد و نتوانست رهاورد تلاش‏ها و مبارزاتش را مشاهده كند. هنگامى كه گلوله او را بر زمين افكند، چنين گفت: هند آزاد شده است.1
گاندى درباره نقش خويش در استقلال هند مى‏گويد: «من براى مردم هند چيز تازه‏اى نياورده‏ام. فقط نتيجه‏اى كه از مطالعات و تحقيقاتم درباره تاريخ زندگى قهرمانان كربلا به دست آورده‏ام، ارمغان ملّت هند كردم. اگر بخواهيم هند را نجات دهيم، واجب است همان راهى را بپيماييم كه حسين بن علي(ع )پيموداست.».2

پي نوشت:
1. گاندى و مقاومت منفى، سوزان لايسه، ترجمه عنايت. )مقدمه(.
2. مهارتما گاندى،jترجمه، على ابوالحسنى )منذر(، ص 305.